മലയാളം എങ്ങനെയാണ് ഉണ്ടായതെന്നത് വളരെ കൗതുകകരമായ ഒരു ചരിത്രമാണ്. കേവലം ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് ഉണ്ടായതല്ല നമ്മുടെ ഭാഷ; നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട മാറ്റങ്ങളിലൂടെയാണ് മലയാളം ഇന്നത്തെ രൂപത്തിലെത്തിയത്.
മലയാളത്തിന്റെ ഉല്പത്തിയെക്കുറിച്ച് പ്രധാനമായും രണ്ട് വാദങ്ങളാണ് ഭാഷാവിദഗ്ധർക്കിടയിലുള്ളത്.
1. ദ്രാവിഡ ഭാഷാ കുടുംബം
ലോകത്തിലെ പ്രധാന ഭാഷാ കുടുംബങ്ങളിൽ ഒന്നായ ദ്രാവിഡ ഭാഷാ കുടുംബത്തിൽ നിന്നാണ് മലയാളം പിറന്നത്. തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ എന്നിവ മലയാളത്തിന്റെ ‘സഹോദരി’ ഭാഷകളാണ്. ഇതിൽ തമിഴുമായിട്ടാണ് മലയാളത്തിന് ഏറ്റവും അടുത്ത ബന്ധമുള്ളത്.
2. തമിഴിൽ നിന്നുള്ള വേർപിരിയൽ
പണ്ട് കേരളവും തമിഴ്നാടും ചേർന്ന പ്രദേശത്തെ ‘തമിഴകം’ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. അന്ന് അവിടെ സംസാരിച്ചിരുന്ന ഭാഷ ‘കൊടുംതമിഴ്’ (ഒരു തരം പ്രാദേശിക തമിഴ്) ആയിരുന്നു. പശ്ചിമഘട്ട പർവതനിരകൾ കേരളത്തെ തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചു നിർത്തി. ഈ ഒറ്റപ്പെടൽ കാരണം ഇവിടുത്തെ ഭാഷയ്ക്ക് അതിന്റേതായ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു.
ഏകദേശം എട്ടാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ മലയാളം ഒരു പ്രത്യേക ഭാഷയായി മാറാൻ തുടങ്ങി. 13-ാം നൂറ്റാണ്ടോടെ മലയാളം പൂർണ്ണമായും ഒരു സ്വതന്ത്ര ഭാഷയായി വികസിച്ചു. മലയാളത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിൽ സംസ്കൃത ഭാഷയ്ക്കും വലിയ പങ്കുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണരുടെ വരവോടെ സംസ്കൃത പദങ്ങൾ മലയാളത്തിലേക്ക് ധാരാളമായി കടന്നുവന്നു. ഇത് ‘മണിപ്രവാളം’ (മണി എന്നാൽ മലയാളം, പ്രവാളം എന്നാൽ സംസ്കൃതം) എന്നൊരു പുതിയ ശൈലിക്ക് തന്നെ ജന്മം നൽകി.
അതായത്, മലയാളം ഉണ്ടായത് പ്രധാനമായും മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളിലൂടെയാണെന്ന് പറയാം.
- ആദി ദ്രാവിഡ ഭാഷ: എല്ലാ ദ്രാവിഡ ഭാഷകളുടെയും മൂലരൂപം.
- പഴന്തമിഴ്/കൊടുംതമിഴ്: കേരളത്തിൽ സംസാരിച്ചിരുന്ന തമിഴിന്റെ വകഭേദം.
- ആധുനിക മലയാളം: തമിഴിൽ നിന്നുള്ള മാറ്റങ്ങളും സംസ്കൃതത്തിന്റെ കൂടിച്ചേരലും വഴി ഉണ്ടായ ഇന്നത്തെ രൂപം.
മലയാളത്തിന്റേത് മാത്രമായ ചില പ്രത്യേകതകൾ നോക്കാം… ഏറ്റവും കൂടുതൽ അക്ഷരങ്ങളുള്ള ഭാഷകളിൽ ഒന്നാണ് മലയാളം. 50-ലധികം അക്ഷരങ്ങൾ നമുക്കുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ലോകത്തിലെ ഏത് ഭാഷയിലെ ശബ്ദവും മലയാളത്തിൽ കൃത്യമായി എഴുതാനും ഉച്ചരിക്കാനും സാധിക്കും.
മറ്റൊരു ഭാഷയ്ക്കും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത അക്ഷരമാണ് ‘ഴ’. ‘മഴ’, ‘പുഴ’, ‘വാഴ’—ഈ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ആ ഒരു സുഖം അത് മലയാളികൾക്ക് മാത്രം സ്വന്തം!
ഇടത്തുനിന്ന് വായിച്ചാലും വലത്തുനിന്ന് വായിച്ചാലും ഒരുപോലെ ഇരിക്കുന്ന ‘MalayalaM’ അപൂർവ്വമായ പ്രത്യേകതയാണ്. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോഴും, എല്ലാവർക്കും അവരവരുടെ മാതൃഭാഷകൾ കഴിഞ്ഞേ മറ്റെന്തും ഉണ്ടാകൂ…
”മറ്റുള്ള ഭാഷകൾ കേവലം ധാത്രിമാർ, മർത്യന്നു പെറ്റമ്മ തൻ ഭാഷ താൻ.”
— വള്ളത്തോൾ നാരായണ മേനോൻ
